O procedemento sancionador réxese polo Título IX da Lei 2/2023 e, supletoriamente, pola Lei 39/2015, do Procedemento Administrativo Común (LPAC). Iníciase sempre de oficio e respecta a separación entre instrución e resolución (art. 63.1 LPAC): a tramitación corresponde ao Departamento de Seguimento e Réxime Sancionador da Autoridade Independente de Protección do Informante (AIPI) e a resolución, ao Presidente da AIPI.
Procedemento
O procedemento debe resolverse e notificarse no prazo máximo de tres meses, ampliable excepcionalmente e de forma motivada por outros tres; transcorrido este prazo sen resolución prodúcese a caducidade. Se se apreciasen indicios de delito, o Departamento porá os feitos en coñecemento do Ministerio Fiscal e, no seu caso, suspenderase o procedemento por prejudicialidad penal (art. 22.1.g LPAC), en garantía do principio non bis in idem.
Con carácter previo á incoación, o Departamento de Seguimento e Réxime Sancionador pode realizar actuacións previas para esclarecer os feitos, valorar a súa relevancia e identificar á persoa presuntamente responsable (art. 55 LPAC).
O Departamento acorda a incoación do procedemento, identificando á persoa presuntamente responsable, os feitos imputados e a súa posible cualificación, as sancións que puidesen corresponder, comparécea instrutora —e, no seu caso, secretaria— co seu réxime de abstención e recusación, e facendo constar que o órgano competente para resolver é o Presidente da AIPI (arts. 63 e 64 LPAC).
A persoa interesada dispón dun prazo para formular alegacións, achegar documentos e propor proba ante o instrutor. Se non alega en prazo e o acordo contén un pronunciamento preciso sobre a responsabilidade, poderá terse por proposta de resolución (art. 64.2.f LPAC).
A persoa instrutora designada no Departamento practica de oficio os actos necesarios e abre, no seu caso, período probatorio (arts. 75 a 77 LPAC).
O Presidente da AIPI dita resolución motivada, que non poderá fundarse en feitos distintos dos determinados durante a instrución (art. 90 LPAC).
A resolución do Presidente esgota a vía administrativa; fronte a ela cabe recurso potestativo de reposición ante o propio Presidente e, en todo caso, recurso contencioso-administrativo ante a Sección do Contencioso da Audiencia Nacional.